Talon-A hypersonische vluchtmijlpaal: Stratolaunch’s 10 succesvolle tests

13

Dubbele cijfers.

Dat is waar Stratolaunch nu staat met zijn Talon-A hypersonische voertuig.

Het in Californië gevestigde bedrijf heeft niet slechts tien vluchten uitgevoerd. Het ging aan hen voorbij.

Eind vorige maand bevestigde Stratolaunch dat het herbruikbare, autonome vaartuig meer dan tien succesvolle testmissies had volbracht. Dat aantal is belangrijk. Het verplaatst hypersonisch testen van een zeldzaam, duur experiment naar iets dat op routine lijkt.

“Het bereiken van meer dan 10 succesvolle hysonische vluchten met Talon-A is een bewijs van de toewijding van ons team”, vertelde president en CEO Zachary Krevor aan verslaggevers in een verklaring van 22 juli. Hij ging nog verder en beweerde dat deze betrouwbaarheid klanten in staat stelt te innoveren met een snelheid die we nog niet eerder hebben gezien.

Laten we naar de hardware kijken.

Stratolaunch exploiteert twee Talon-A-voertuigen. Ze zijn ongeveer 28 voet lang. De spanwijdte? Slechts 11,3 meter. Klein. Snel. Gevaarlijk, als je niet oplet.

Ze slaan door de atmosfeer met Mach 5. Dat is vijf keer de snelheid van het geluid. Alles wat langzamer is, is niet hypersonisch. Iets sneller? Nou, Talon-A blijft in die Mach 5+ zone om gegevens te verzamelen.

Hoe de druppel werkt

Het begint met een groot vliegtuig.

Talon-A stijgt niet op van de grond. Het valt uit de buik van een vliegdekschip.

Stratolaunch gebruikt twee verschillende dragers om de klus te klaren. De eerste is de Geest van Mojave. Een aangepaste Boeing 747. Oud betrouwbaar.

De tweede is Roc.

Roc is een monster. Het beslaat 385 voet van vleugeltip tot vleugeltip. Dat is de grootste spanwijdte in de luchtvaartgeschiedenis. Het is niet zomaar aangepast. Het werd speciaal voor dit doel gebouwd.

Beide vliegtuigen stijgen op vanaf de Mojave Air and Space Port in Zuidoost-Californië.

Ze klimmen totdat ze hoogte bereiken. Vervolgens laten ze de Talon-A-lading vrij.

Meestal boven de Stille Oceaan.

Waar en waarom het ertoe doet

Na de drop vliegt Talon-A zijn autonome route. Hoge snelheid. Hoge hitte.

Dan komt het weer naar beneden.

De meeste landingen vinden plaats op Vandenberg Space Force Base aan de centrale kust van Californië. Schilderachtige uitzichten beschermen je niet tegen de terugkeer van Mach 5, maar de landingsbaan is er.

Wat vliegt er eigenlijk aan boord?

Er wordt niet veel publiekelijk gezegd.

Stratolaunch-klanten hebben de neiging hun mond te houden. Dat geldt ook voor het Amerikaanse Missile Defense Agency.

Talon-A draagt ​​sensoren. Geavanceerde materialen. Alles dat de hypersonische omgeving moet overleven zonder uit elkaar te vallen.

“Details over de ladingen van Talon-A zijn doorgaans schaars… waarschijnlijk omdat veel Stratolaunch-klanten… van nature hun lippen op elkaar houden.”

Is het een wapen?

Nee.

Talon-A is geen wapen. Het levert geen kernkoppen. Het is een technologietestbed.

Maar het onderscheid is belangrijk.

Militaire instanties over de hele wereld zijn geobsedeerd door hypersonische technologie. Waarom? Omdat voertuigen zoals Talon-A kunnen manoeuvreren. Ballistische raketten volgen voorspelbare bogen. Ze zijn snel, ja. Maar je ziet ze aankomen.

Hypersonica? Moeilijker te volgen. Moeilijker te onderscheppen.

Stratolaunch is niet de enige in dit spel.

Rocket Lab biedt een soortgelijke service aan met behulp van HASTE, een suborbitale drager voor hun Electron-raket. Maar Stratolaunch dringt aan op frequentie. Tien succesvolle vluchten is een mijlpaal. De volgende? Waarschijnlijk al gepland.