De Verenigde Staten ervaren een kritieke uittocht van wetenschappelijk talent, gedreven door bezuinigingen, politieke inmenging en een steeds vijandiger klimaat voor onderzoekers. Dit is niet alleen een budgettaire kwestie; het is een systemische verzwakking van de wetenschappelijke infrastructuur van het land, met mogelijk verwoestende langetermijngevolgen voor de volksgezondheid, de economische groei en het mondiale concurrentievermogen.
De crisis in de onderzoeksfinanciering
Sinds de terugkeer van Donald Trump naar zijn ambt is er drastisch bezuinigd op de federale onderzoeksfinanciering. Miljarden zijn weggesluisd naar vitale programma’s, duizenden subsidies zijn geannuleerd bij de National Institutes of Health (NIH) en de National Science Foundation alleen al, en meer dan duizend NIH-werknemers zijn ontslagen. Dit heeft een klimaat van instabiliteit gecreëerd waarin zelfs doorgewinterde wetenschappers moeite hebben om middelen veilig te stellen voor essentieel onderzoek, zoals de bestrijding van antibioticaresistente superbacteriën – een groeiende mondiale dreiging die jaarlijks verantwoordelijk is voor miljoenen doden.
De bezuinigingen zijn niet alleen numeriek; ze zijn verlammend. Laboratoria worden gedwongen te kiezen tussen exorbitante onderhoudskosten voor apparatuur of het helemaal stopzetten van experimenten. Onderzoekers in hun vroege carrière, de motor van innovatie, zijn het zwaarst getroffen door deze ontwrichting. Ian Morgan, een postdoctoraal onderzoeker bij NIH, is een voorbeeld van de situatie: zijn toekomst is onzeker vanwege een aanwervingsstop, waardoor het ondanks zijn kwalificaties onmogelijk is om zelfs maar te solliciteren naar een leidinggevende positie in een laboratorium.
De uittocht van talent
Deze instabiliteit zorgt voor een massale uittocht van Amerikaanse wetenschappers. Jonge onderzoekers, gedesillusioneerd door het gebrek aan kansen en het steeds vijandiger politieke klimaat, vertrekken naar Europa, Australië en Azië. Universiteiten in het buitenland rekruteren hen actief en bieden ‘wetenschappelijk asiel’ aan in landen die prioriteit geven aan onderzoek en stabiliteit.
Emma Bay Dickinson, een 27-jarige onderzoeker op het gebied van infectieziekten, is daar een voorbeeld van. Geconfronteerd met afwijzing door Amerikaanse instellingen vanwege bezuinigingen en ontmoedigd door het anti-DEI-beleid van de regering, verzekerde ze zich van een positie in Barcelona. Haar ervaring staat niet op zichzelf; Honderden jonge wetenschappers hebben dit voorbeeld gevolgd, waardoor de VS hun toekomstige intellectuele kapitaal hebben verloren.
Immigratiebarrières verergeren het probleem
Het probleem wordt nog verergerd door een strenger immigratiebeleid. Een vergoeding van $100.000 voor H-1B-visa voor geschoolde werknemers en een opschorting van de visumverwerking uit 75 landen hebben het voor buitenlandse onderzoekers onbetaalbaar en moeilijk gemaakt om de VS binnen te komen. Dit ondermijnt het al lang bestaande voordeel van het land wat betreft het aantrekken van mondiaal talent. Historisch gezien zijn immigranten de belangrijkste aanjagers geweest van wetenschappelijke doorbraken in de VS, waarbij de helft van de Nobelprijswinnaars in de wetenschap in het buitenland geboren is.
Gevolgen voor de economie en de gezondheid op de lange termijn
De gevolgen reiken verder dan onmiddellijke tegenslagen in het onderzoek. NIH-financiering vormt de basis van de Amerikaanse farmaceutische industrie en ondersteunt het fundamentele onderzoek dat leidt tot nieuwe medicijnen en economische groei. Uit een onderzoek naar door de FDA goedgekeurde medicijnen bleek dat ze allemaal waren ontwikkeld op basis van door de NIH gefinancierd fundamenteel onderzoek. Door innovatie vandaag de dag te onderdrukken, laten de VS toekomstige economische voordelen achterwege en brengen ze de volksgezondheid in gevaar.
De crisis gaat niet alleen over verloren financiering; het gaat over het systematisch ontmantelen van de pijplijn van toekomstige wetenschappers. Er is bezuinigd op de opleidingsprogramma’s, waardoor jonge onderzoekers geen duidelijk pad meer hebben. Zoals een programmamedewerker van de NIH opmerkte in een klokkenluidersklacht, staat dit gelijk aan ‘het wegvagen van onze volgende generatie wetenschappers’.
De VS trekken niet langer toptalent uit de hele wereld aan. Waarom zou je naar een plek willen komen waarvan je weet dat je elk moment met deportatie bedreigd kunt worden?
Het kan jaren duren om de schade aan de wetenschappelijke reputatie van het land te herstellen. Het huidige beleid bedreigt niet alleen de vooruitgang van de kennis, maar ook de economische en volksgezondheidstoekomst van de Verenigde Staten.
