Vanaf vandaag, 24 januari 2025, bevindt de Maan zich in de Wassende Halve Maan -fase. Ongeveer 32% van het maanoppervlak is verlicht, waardoor het gemakkelijk zichtbaar is aan de nachtelijke hemel. Deze fase markeert de vroege stadia van de maancyclus, na de Nieuwe Maan, en duidt op een geleidelijke toename van zichtbaar maanlicht.
Wat je kunt zien
Zelfs zonder gespecialiseerde apparatuur kunnen waarnemers prominente donkere gebieden op het maanoppervlak zien die bekend staan als mares (Latijn voor “zeeën”). Deze omvatten de bekkens Crisium, Serenitatis en Fecunditatis. Een verrekijker zal verdere details onthullen, zoals de Endymion- en Posidonius-kraters. Telescopen bieden een nog beter zicht, waardoor observatie van historische Apollo-landingsplaatsen (Apollo 11 en Apollo 17) en geologische kenmerken zoals de Rupes Altai-breuklijn mogelijk is.
Maanfasen begrijpen
De fasen van de maan zijn een direct gevolg van zijn baan rond de aarde en de veranderende hoeken waaronder zonlicht het oppervlak verlicht. De maancyclus duurt ongeveer 29,5 dagen, waarin de maan acht verschillende fasen doorloopt:
- Nieuwe Maan: De Maan staat tussen de Aarde en de Zon, waardoor de zichtbare kant donker is.
- Wassende halve maan: Er verschijnt een lichtstreepje aan de rechterkant (op het noordelijk halfrond).
- Eerste kwartier: De helft van de maan is verlicht.
- Wassende Gibbous: Meer dan de helft van de maan is verlicht.
- Volle Maan: Het gehele zichtbare oppervlak wordt verlicht.
- Afnemende Gibbous: Het licht begint aan de rechterkant af te nemen.
- Derde kwartaal (laatste kwartaal): De helft van de maan is aan de linkerkant verlicht.
- Afnemende halve maan: Er blijft links een dun streepje licht achter voordat het weer onzichtbaar wordt.
De volgende Volle Maan zal plaatsvinden op 1 februari, na de laatste Volle Maan op 3 januari. Deze cycli worden al duizenden jaren gevolgd en beïnvloeden kalenders, mythologie en zelfs landbouwpraktijken. De consistente voorspelbaarheid van deze fasen maakt nauwkeurige astronomische waarnemingen en voortdurende verkenning van onze dichtstbijzijnde hemelse buur mogelijk.
