Aleksander Michajłowicz Prochorow zajmował się nie tylko badaniem światła. Pomógł mu nauczyć się prawidłowego zachowania.
Urodzony w Australii w 1916 r., wczesne lata spędził na wygnaniu. Jego ojciec, rewolucjonista, uciekł z Imperium Rosyjskiego. Rodzina osiedliła się w Atherton w stanie Queensland. Potem nastąpiła rewolucja rosyjska. W 1923 roku wrócili do ojczyzny. Prochorow dorastał w kraju rozdartym i odbudowanym. W końcu trafił do Moskwy. I tam zmienił fizykę.
Prochorow zmarł w 2002 roku. Jednak jego działanie pozostaje w skanerach kodów kreskowych w sklepach spożywczych, w kablach światłowodowych przesyłających dane internetowe oraz w narzędziach chirurgicznych, które mogą przecinać tkanki bez krwawienia.
Jak narodziły się maser i laser
Historia lasera zaczyna się od luki. Luka wiedzy. Rozdźwięk między tym, co możliwe, a tym, co realne.
W 1952 r. Prochorow i jego kolega Nikołaj Basow pracowali w Instytucie Fizycznym P. N. Lebiediewa. Studiowali elektronikę kwantową. W szczególności badali, w jaki sposób atomy oddziałują z falami elektromagnetycznymi.
Wpadli na radykalny pomysł. Zaproponowali metodę wzmacniania tych fal. Nie byle jakie fale. I równolegle. Fale znajdujące się w tej samej fazie. Z tą samą długością fali.
Stało się to teoretyczną podstawą masera.
Zanim Prochorow i Basow opublikowali swoje wyniki w 1954 r., Charles Townes w Stanach Zjednoczonych stworzył już pierwszy działający maser. Townes wyprzedził ich w tworzeniu sprzętu. Czy Prochorow i Basow teoretycznie go wyprzedzili? Może. A może po prostu myśleli w ten sam sposób. Niezależne odkrycie jest w nauce mylące.
Zasada była prosta w koncepcji, ale skomplikowana w praktyce. Emisja stymulowana. Zmuszasz atom do emisji fotonu. Foton uderza w inny wzbudzony atom. Atom ten emituje bliźniaczy foton. Teraz masz dwa. Uderz innego. Cztery. Osiem. Reakcja łańcuchowa. Spójna wiązka światła.
Od teorii do ostrego narzędzia
Prochorow nie poprzestał na teorii. W 1954 roku został kierownikiem Laboratorium Oscylacji. Później został profesorem na Moskiewskim Uniwersytecie Państwowym. Pisał obszernie o laserach podczerwonych i widzialnych.
Rozumiał, że maser to dopiero początek. Następnym krokiem było zmniejszenie długości fali. Przejście z mikrofal na promieniowanie podczerwone. Następnie do światła widzialnego.
Ta zmiana zrobiła różnicę. Mikrofale doskonale nadają się do radarów. Światło widzialne doskonale nadaje się do cięcia, spawania, odczytu danych i komunikacji z satelitami.
Prace Prochorowa w dziedzinie optyki nieliniowej stały się fundamentalne. Wyjaśniła, w jaki sposób światło oddziałuje z materią z dużą intensywnością. Wyjaśniła, dlaczego samo otoczenie zmienia się pod wpływem światła.
Uznał to Komitet Noblowski w 1964 roku. Prochorow podzielił się nagrodą z Basowem i Townesem. Została przyznana za badania podstawowe w dziedzinie elektroniki kwantowej. Za rozwój masera i lasera.
Otrzymał Nagrodę Leninowską w 1959 r. Dwa Ordery Lenina. Medale. Od 1969 do 1978 był redaktorem naczelnym Wielkiej Encyklopedii Radzieckiej.