Stany Zjednoczone doświadczają krytycznego exodusu siły roboczej naukowej, spowodowanego cięciami funduszy, ingerencją polityczną i coraz bardziej wrogim otoczeniem dla badaczy. To nie jest tylko kwestia budżetowa; jest to systemowe osłabienie infrastruktury naukowej kraju, mające potencjalnie niszczycielskie długoterminowe skutki dla zdrowia publicznego, wzrostu gospodarczego i globalnej konkurencyjności.
Kryzys w finansowaniu badań
Wraz z powrotem Donalda Trumpa do władzy federalne fundusze na badania zostały drastycznie obcięte. Miliardy dolarów przekierowano z kluczowych programów, tysiące grantów anulowano w samych Narodowych Instytutach Zdrowia (NIH) i Narodowej Fundacji Nauki, a ponad tysiąc pracowników NIH zostało zwolnionych. Stworzyło to atmosferę niestabilności, w której nawet doświadczeni naukowcy mają trudności z uzyskaniem środków na niezbędne badania, takie jak zwalczanie superbakterii odpornych na antybiotyki – rosnącego globalnego zagrożenia odpowiedzialnego każdego roku za miliony zgonów.
Cięcia nie mają wyłącznie charakteru ilościowego; paraliżują. Laboratoria zmuszone są wybierać pomiędzy wygórowanymi kosztami utrzymania sprzętu a całkowitym porzuceniem eksperymentów. Młodzi badacze, będący siłą napędową innowacji, ponoszą ciężar tego zakłócenia. Ian Morgan, postdoc w NIH, ilustruje sytuację: jego przyszłość jest niepewna z powodu zamrożenia zatrudnienia, które uniemożliwia nawet ubieganie się o stanowisko kierownika laboratorium, pomimo jego kwalifikacji.
Exodus talentów
Ta niestabilność prowadzi do masowego exodusu amerykańskich naukowców. Młodzi badacze, sfrustrowani brakiem perspektyw i coraz bardziej nieprzyjaznym klimatem politycznym, wyjeżdżają do Europy, Australii i Azji. Zagraniczne uniwersytety aktywnie ich odciągają, oferując „naukowe schronienie” w krajach, dla których badania i stabilność są priorytetem.
Jednym z przykładów jest Emma Bay Dickinson, 27-letnia badaczka chorób zakaźnych. W obliczu odrzucenia przez instytucje amerykańskie z powodu cięć w finansowaniu i sfrustrowana polityką administracji skierowaną przeciwko DEI, przyjęła stanowisko w Barcelonie. Jej doświadczenie nie jest odosobnione; setki młodych naukowców poszło w ich ślady, pozbawiając Stany Zjednoczone przyszłego kapitału intelektualnego.
Bariery imigracyjne pogarszają problem
Zaostrzone przepisy imigracyjne pogłębiają problem. Opłata w wysokości 100 000 dolarów za wizy H-1B dla wykwalifikowanych pracowników oraz zawieszenie rozpatrywania wiz z 75 krajów sprawiły, że zagranicznym badaczom wjazd do Stanów Zjednoczonych stał się zbyt kosztowny i trudny. Podważa to długotrwałą przewagę kraju w przyciąganiu talentów z całego świata. Historycznie rzecz biorąc, imigranci byli główną siłą napędową przełomów naukowych w Stanach Zjednoczonych, a połowa laureatów Nagrody Nobla w dziedzinie nauki urodziła się za granicą.
Długoterminowe konsekwencje gospodarcze i zdrowotne
Konsekwencje wykraczają poza bezpośrednie niepowodzenia badawcze. Finansowanie NIH stanowi podstawę amerykańskiego przemysłu farmaceutycznego, wspierając badania podstawowe, które prowadzą do opracowania nowych leków i wzrostu gospodarczego. Badanie leków zatwierdzonych przez FDA wykazało, że wszystkie zostały opracowane w oparciu o badania podstawowe finansowane przez NIH. Tłumiąc dziś innowacje, Stany Zjednoczone rezygnują z przyszłych korzyści gospodarczych i narażają zdrowie publiczne.
Kryzys to nie tylko utrata środków; mówimy o systematycznym niszczeniu łańcucha przyszłych naukowców. Programy nauczania zostały ograniczone, przez co młodzi badacze nie mają jasnej ścieżki dalszego rozwoju. Jak zauważył jeden z urzędników NIH w skardze złożonej przez sygnalistę, byłoby to jak „unicestwienie kolejnego pokolenia naukowców”.
USA nie przyciągają już najlepszych umysłów z całego świata. Po co ktoś miałby przyjeżdżać do miejsca, gdzie w każdej chwili grozi mu deportacja?
Naprawa szkód wyrządzonych reputacji naukowej kraju może zająć lata. Obecna polityka zagraża nie tylko postępowi wiedzy, ale także przyszłości gospodarczej i medycznej Stanów Zjednoczonych.
