Dziś przypada faza Księżyca w nowiu, co oznacza, że Księżyc nie jest obecnie widoczny na nocnym niebie. Dzieje się tak, gdy Księżyc przechodzi między Ziemią a Słońcem, odsłaniając przed naszym wzrokiem swoją ciemną stronę. Co ciekawe, ten Księżyc w nowiu zbiega się z obrączkowym zaćmieniem Słońca, rzadkim zjawiskiem, podczas którego Księżyc wydaje się mniejszy od Słońca, tworząc efekt „pierścienia ognia” wokół dysku słonecznego.
Zaćmienie będzie w pełni widoczne z Antarktydy, z częściowymi widokami w niektórych częściach Republiki Południowej Afryki. To połączenie – ciemna noc nowiu i zaćmienie – uwydatnia precyzyjne mechanizmy orbitalne kontrolujące naszych niebiańskich sąsiadów.
Zrozumienie faz księżyca
Pozorny kształt Księżyca zmienia się w ciągu około 29,5 dnia, gdy okrąża Ziemię. Cykl ten jest podzielony na osiem różnych faz, określonych przez ilość światła słonecznego odbijającego się od powierzchni Księżyca. Chociaż zawsze widzimy tę samą stronę Księżyca, jego oświetlenie zmienia się w miarę poruszania się po naszej planecie.
Oto zestawienie poszczególnych faz:
- Księżyc w nowiu: Całkowicie ciemno; niewidoczne gołym okiem.
- Woskujący Półksiężyc: Po prawej stronie (na półkuli północnej) pojawia się cienki pasek światła. Termin „rosnący” oznacza, że oświetlona część zwiększa swój rozmiar.
- Pierwsza kwadra: Połowa Księżyca jest oświetlona z prawej strony.
- Rosnący księżyc humbaka: Oświetlony w ponad połowie, ale nie całkowicie.
- Pełnia Księżyca: Cała powierzchnia Księżyca jest jasna i widoczna.
- Ubywający Księżyc Humbak: Światło zaczyna słabnąć z prawej strony. „Zanikanie” oznacza, że oświetlona część maleje.
- Trzecia kwadra (ostatnia kwadra): Połowa Księżyca jest oświetlona od lewej strony.
- Waning Crescent: Cienka linia pozostaje po lewej stronie, zanim ponownie ściemnieje.
Patrzenie w przyszłość
Następna pełnia księżyca przypada na 3 marca, po poprzedniej pełni księżyca 1 lutego. Śledzenie tych faz to nie tylko obserwacja; ma fundamentalne znaczenie dla zrozumienia pływów, kalendarzy księżycowych, a nawet niektórych rytmów biologicznych w przyrodzie.
Cykl księżyca stale przypomina o przewidywalnych, ale pięknych ruchach kosmosu. Jego fazy stanowią prostą, ale elegancką ilustrację mechaniki orbitalnej w działaniu.
