Pantanal, największy tropikalny obszar podmokły na świecie, przechodzi dramatyczne i przyspieszające zmiany z powodu zmiany klimatu, wylesiania i niezrównoważonych praktyk rolniczych. Niegdyś kwitnący ekosystem pełen kultowych zwierząt, takich jak jaguary, kajmany i niezliczone gatunki ptaków, ogromne połacie regionu są obecnie trawione przez coraz częstsze i intensywniejsze pożary. Ta zmiana nie jest tylko naturalną fluktuacją; jest to kryzys zagrażający długoterminowemu przetrwaniu Pantanalu.
Zmiana cykli
Historycznie rzecz biorąc, w Pantanal występują naturalne pory mokre i suche. Jednak działalność człowieka zakłóca te cykle. Wylesianie spowodowane ekspansją rolnictwa powoduje bardziej suche warunki i więcej paliwa do pożarów. Tymczasem zmiany klimatyczne zaostrzają problem, powodując wyższe temperatury i dłuższe susze. W 2020 r. pożary zniszczyły ponad 25% szaty roślinnej Pantanalu, a podobnie poważny sezon pożarowy miał miejsce w 2024 r. Świadczy to o wyraźnej tendencji w kierunku częstszych i bardziej niszczycielskich pożarów.
Dokumentowanie zniszczeń
Dwóch fotografów, Lalo de Almeida i Luciano Candisani, uchwyciło tę trudną rzeczywistość. Ich prace, prezentowane na wystawie Water Pantanal Fire w Muzeum Nauki w Londynie (otwarte 6 lutego i czynne do maja), stanowią oszałamiający kontrast. Fotografie Candisaniego przedstawiają bujne życie wodne Pantanalu, a de Almeida dokumentuje niszczycielski wpływ pożarów i szersze skutki zmian klimatycznych.
Pożary w Pantanalu to nie tylko katastrofa regionalna; reprezentują one ogólnoświatową tendencję w kierunku pogłębiania się kryzysów środowiskowych spowodowanych działalnością człowieka.
Wystawa stanowi mocne przypomnienie, że nawet największe i najbardziej odporne ekosystemy można wykorzystać do granic możliwości. Bez radykalnych zmian w zarządzaniu gruntami i globalnych działaniach klimatycznych Pantanalowi grozi nieodwracalna zmiana, utrata różnorodności biologicznej i integralności ekologicznej.
