Naukowcy-amatorzy i specjaliści od dzikiej przyrody rozpoczęli bezprecedensowe poszukiwania krytycznie zagrożonego ślimaka włochatego niemieckiego (Pseudotrichia rubiginosa ) wzdłuż pływów Tamizy i jej dopływów w Londynie. Ten malutki, wyjątkowo włochaty mięczak, nie większy od paznokcia, jest w Wielkiej Brytanii krytycznie zagrożony wyginięciem, chociaż istnieją dowody na to, że występował na tym obszarze co najmniej od okresu neolitu, a być może wcześniej, kiedy Tamiza została połączona z Renem.
Widok zagubiony w czasie
Niemiecki ślimak włochaty został oficjalnie odnotowany w Wielkiej Brytanii dopiero w 1982 r., ale znaleziska paleontologiczne wskazują na jego obecność w starożytności. Jego przetrwanie jest niezwykłe, biorąc pod uwagę jego zależność od określonych siedlisk przybrzeżnych. Drobne, włoskowate wypustki na skorupie pomagają mu zatrzymać wilgoć i przylegać do powierzchni, co jest ważną adaptacją w zmiennych strefach pływowych, w których rośnie.
Wspólne wysiłki na rzecz ochrony przyrody
Ponad 100 wolontariuszy, koordynowanych przez Citizen Zoo i Londyńskie Towarzystwo Zoologiczne (ZSL), dokładnie bada znane i potencjalne siedliska. Potwierdzone obserwacje obejmują lokalizacje w pobliżu Kew, Richmond, Islesworth i Cody Dock. Inicjatywę wspierają London Wildlife Trust, Conchological Society i Zarząd Portu Londyńskiego.
Dlaczego to jest ważne?
Spadek liczebności ślimaków podkreśla kruchość różnorodności biologicznej Londynu. Do kluczowych zagrożeń należą utrata siedlisk, zanieczyszczenie i fragmentacja. Wysiłki na rzecz ochrony skupiają się obecnie na przywracaniu siedlisk, kontroli zanieczyszczeń i potencjalnym przeszczepianiu ślimaków między odpowiednimi miejscami. Gatunek ten jest priorytetem w Londyńskim Planie Działań na rzecz Różnorodności Biologicznej i jest uważany za zagrożony w wielu częściach Europy, łącznie z jego „nazwą” w Niemczech.
„To badanie pomoże nam zrozumieć, jak żyje ślimak i jak możemy go chronić… zapewniając mu przyszłość przez wiele lat”. — Joe Pecorelli, ZSL
Przetrwanie ślimaka włochatego to nie tylko historia ochrony; przypomina o ukrytym świecie przyrody kwitnącym w środowisku miejskim. Ochrona tego gatunku chroni także londyńskie tereny zielone zarówno dla dzikiej przyrody, jak i ludzi.
Poszukiwania trwają, wzywając londyńczyków do zwracania większej uwagi na pomijane zakątki nabrzeża. Los tego starożytnego gatunku zależy od naszej zbiorowej świadomości i działań.
