Het groeit langzaam. Gebruikelijk.
Dan besluit het om te vertrekken. Zodra prostaatkankercellen uit de klier ontsnappen, verandert het spel. Ze verplaatsen zich naar de lymfeklieren. Of botten. Dat is wanneer dingen rommelig worden. En gevaarlijk. De behandeling wordt moeilijker. De inzet wordt hoger.
Onderzoekers van de Umeå Universiteit wilden dat niet meer zien gebeuren. Dus bouwden ze iets nieuws.
Hun werk, gepubliceerd in Signal Transduction and Targeted Therapeutics, laat zien dat een volledig menselijk antilichaam agressieve prostaatkanker vertraagt. Het stopte niet alleen de tumorgroei. Het blokkeerde metastasen. De verspreiding. Het slechte deel.
“Het nieuwe medicijn is ontwikkeld om uitzaaiingen te voorkomen… we zijn erg blij en trots.”
Maréne Landström is daar hoogleraar pathologie. Zij leidde de aanval. Haar team ontdekte de specifieke mechanismen die de cellen gek maken, waardoor ze invasief en verspreid worden. Ze hebben die mechanismen geraakt. En de cellen vertraagden.
Niet alle prostaatkanker is gelijk
De meeste mannen krijgen een tumor die stilzit. Het is langzaam. Vervelend misschien. Maar niet meteen bedreigend.
Dan is er de agressieve soort. Het soort dat weigert te blijven zitten. Dit is waar de echte schade ontstaat. Landström concentreerde zich hier. Over de ontsnapping van kunstenaarstumoren.
Ze creëerde een antilichaam dat volledig uit menselijke eiwitten bestaat. Waarom maakt dat uit? Eenvoudig. Als het lichaam denkt dat het een mens is, is de kans kleiner dat het terugvecht. Dat zorgt voor betere medicijnen. Minder afwijzing. Meer tolerantie.
Het antilichaam werkte via een mechanisme dat nog niemand echt gebruikt. Het neemt een andere biologische route. Omdat het nieuw is, denken de onderzoekers dat het minder bijwerkingen kan veroorzaken dan de gebruikelijke zware hitters. Het deed wat het moest doen in preklinische modellen. Belangrijk? Ja. Betekent dit dat je het morgen kunt meenemen? Nee.
Het moeilijke gedeelte begint nu
Raak nog niet te opgewonden.
Landström weet dat dit nog maar het begin is. Veelbelovend? Zeker. Maar er moet nog een berg administratieve rompslomp worden beklommen.
“Dit is een veelbelovende stap voorwaarts…” zegt ze, en somt vervolgens de saaie dingen op. Veiligheidsstudies. Meer testen. Regelgevende goedkeuring van Europa of de VS.
Het is de lange weg. De dure. Maar het doel is duidelijk: een beter leven. Langere levensduur. Voor mannen die momenteel in de loop van een gevorderde ziekte staren.
Het duurde jaren. Veel mensen hielpen mee. Specialisten op het gebied van geneesmiddelenonderzoek bij SciLifeLab hielpen bij de opbouw van het antilichaam. De Umeå Biotech IncubaTOR hielp een handje. De financiering kwam van MetaCurUm Biotech, een lokaal biotechbedrijf.
En wat is het volgende?
Zou dit ook bij andere vormen van kanker kunnen werken? Misschien.
Het team wil zien of de strategie van toepassing is op andere solide tumoren. Het is een hoopvolle gedachte. Een medicijn tegen prostaatkanker wordt een wapen tegen borstkanker. Of longkanker? We zullen zien.
Wie weet het echt. De modellen werkten. Nu moeten ze gewoon de echte wereld overleven. 🧪
