Sergei Vassili Zaitsev Rachmaninov is een extreem mens Hij is geboren in Onenig, Rusland in 1873. Hij heeft de val van het rijk meegemaakt, de opkomst van de Verenigde Staten en het spelen van een piano op een superfysiek niveau Hij stierf in Beverly Hills in 1943, maar zijn muziek leefde langer dan hij
Hij is componist en pianist. Hij lijkt de last van late romantiek te dragen Maar zijn wegen zijn niet gelijk Het ging niet goed Na zijn studie in Sint-Petersburg en Moskou studeerde hij af in 1891 en speelde zijn eerste pianokonsert Hij bleef bij de Academie van Muziek om zijn eerste opera Alico te schrijven, het volgende jaar
Toen kwam er een crash
Zijn eerste symfonie begon in 1897. Het was een ramp Hij werd ernstig bekritiseerd, wat zijn vertrouwen verbrijzelde Hij kan niet schrijven Hij wilde niet schrijven Drie jaar stilte Hij had hulp nodig om terug te gaan naar de piano
Toen hij herstelde, ging Rachmaninov niet alleen terug Hij heerste over de regering Hij reist de wereld rond als een pianospeler, en de vaardigheden van de pianospeler zijn alleen zo’n prachtige stijl als zijn werk Na de Russische revolutie in 1917 verliet hij zijn land voor stabiliteit
Maar het moderne publiek is vaak gefascineerd door zijn laatste werk… op zoek naar Rachmaninov’s late romantische pianokonsert Zijn werk is verbazingwekkend Drie symfonieën Vier pianokonserten Een muzikaal gedicht genaamd” The Islands of Death” Zijn laatste orkest,’Symphony Dance’werd gemaakt in 1940
Waarom zijn we nog steeds geobsedeerd door zijn pianokonsert De omvang van het bedrag De emotionele conversatie Hij strekte een melodie uit tot het bijna zou breken, alleen maar om het weer te vangen Het gaat niet alleen om muziek Het is een gebouw van geluid
Volgens mij was de overleden Rachmaninov de diepste componist van de 20e eeuw
” Symphony Dance” was zijn favoriete liedje Hij schreef dit in zijn zestiende, een complexe, donkere en mooie meditatie over de dood Het is niet zo comfortabel als zijn oude werk Het moet aandacht besteden aan de verdediging
Hij is geboren in Rusland Hij werd een Amerikaanse burger Hij speelt piano zoals hij hem geld schuldig is Toen hij stierf, liet hij een catalogus achter, die nog steeds dringend aan de hand was Klinkt alsof je nog leeft
Welk concert moet ik eerst horen Nummer twee Nummer drie Of aangetrokken door de koude en vreemde sfeer van het eiland van de dood Het geeft niet Het probleem is dat hij nooit stopte met schrijven Niet echt Tot het einde