Jak William T. Piper został Henrym Fordem lotnictwa ogólnego

17

William T. Piper nie tylko budował samoloty. Zdemokratyzował ich. Urodzona w 1881 r. w Knapps Creek w stanie Nowy Jork, Piper ukończyła Uniwersytet Harvarda w 1903 r. i najpierw pracowała jako brygadzista budowlany, a następnie przeniosła się do przemysłu naftowego. Po raz pierwszy zasiadł w kokpicie samolotu, gdy miał już 50 lat. Kiedy zmarł w Lock Haven w Pensylwanii w 1970 roku, na zawsze zmienił niebo.

Nazywany jest Henrym Fordem lotnictwa. Nie dlatego, że wynalazł samolot, ale dlatego, że stworzył samolot, z którego mogliby korzystać zwykli ludzie.

Powstanie Piper Cub

Piper Cub to coś więcej niż samolot. To jest zjawisko. Ten mały dwumiejscowy samolot stał się najpopularniejszym samolotem rodzinnym w historii. Piper Aircraft Corporation została założona w 1929 roku, a Piper pozostał na jej czele aż do swojej śmierci.

Dlaczego to jest ważne? Bo przed Piper samoloty były zabawką dla bogatych. Były kruche, drogie i niebezpieczne. „Kostki” zmieniły równowagę sił. To bardzo proste. Są trwałe. I mają rozsądną cenę.

Podczas II wojny światowej rząd USA zakupił ponad 5600 tych pojazdów. Nie były to tylko samoloty szkoleniowe. Były to fotograficzne przyrządy rozpoznawcze. Służyli jako obserwatorzy artylerii. Transportowali specjalnych pracowników.

Jest szczególny powód, dla którego wojsko je pokochało. Oznaczało to, że prawie niemożliwe było ich złapanie. Prędkość lądowania była absurdalnie mała. Mówimy o 20 milach na godzinę. Jest to wolniejsze niż szybki trucht. W połączeniu z dużą zwrotnością, Piper Cub mógł z łatwością unikać wrogich myśliwców. To był „komar” na niebie. Mały. Szybko się odwraca. Trudno jest wejść.

Poza kostkami

Firma nie poprzestała na „Kuba”. Produkowała lekkie i średniej wielkości samoloty do użytku biznesowego. Ale to „Cube” zdefiniował markę. Zdefiniował całą epokę.

Dziedzictwo Piper nie opiera się na wydajności. Chodzi o to, że umożliwił latanie. Zamienił luksus w użyteczność.

Nadal latamy samolotami, których ślady sięgają jego fabryki. Technologia ewoluowała. Materiały uległy zmianie. Jednak podstawowa idea pozostaje taka sama. Lotnictwo nie powinno być zamkniętym klubem.

Kim więc są tutaj prawdziwi pionierzy? Inżynierowie, którzy zaprojektowali skrzydła? Albo kogoś, kto widzi rynek, gdzie inni widzą tylko samochody? Piper patrzyła na niebo pełne pilotów i zastanawiała się, dlaczego nie jest ich więcej. Następnie stworzył maszynę, która pozwoliła każdemu latać.

Jest to z pewnością dziwna myśl. Syn pracownika budownictwa i przemysłu naftowego późno nauczył się latać samolotem. Nigdy nie marzył o ustanawianiu rekordów prędkości. Marzył o dostępności.

Robiąc to, dał światu nowe spojrzenie na ziemię poniżej.