Dvd’s blijven hangen. Ze zijn niet helemaal weg. Maar Netflix? Tientallen jaren geleden was het niet langer alleen maar een doos met dvd’s. Nu is het een wereldwijde streaming-moloch. De overstap was niet gemakkelijk. Een recente driedelige TechStuff-podcast, gepresenteerd door Jonathan Strickland, legt uit hoe Reed Hastings en Marc Rudolph dat imperium helemaal opnieuw hebben opgebouwd.
Het verhaal begint in 1997. Hastings en Rudolph waren software-ingenieurs. Ze zagen een gat in de markt. Fysieke winkels zoals Blockbuster en Family Video domineerden. Mensen reden naar hen toe. Ze betaalden boetes voor te late betaling. Ze kozen wat er op de plank lag. Netflix bood iets anders. Huur dvd’s per post. Toen klonk het raar. Dvd’s waren nieuw. De meeste mensen gebruikten nog steeds VHS.
Maar het model werkte omdat het wrijving wegnam. Geen late kosten. Een vast maandelijks bedrag voor onbeperkt huren. Een aanbevelingsalgoritme dat daadwerkelijk probeerde te raden wat je wilde. In 2005 hadden ze 4,2 miljoen abonnees. Dat is enorm voor een postorderservice.
Toen kwam 2007. Netflix lanceerde streaming. Je zou films op een pc kunnen bekijken. Het voelde als magie. In 2008 breidde het zich uit naar Xbox 360’s en Blu-ray-spelers. Maar het landschap veranderde. Hulu arriveerde. Het was een joint venture tussen NBC Universal en News Corporation.
“Dus niet alles op Netflix is ’Fuller House.’ Godzijdank”, grapt Jonathan.
Hulu was vrij. Maar er stonden advertenties in. Het gaf je ook de nieuwste afleveringen van programma’s die op tv werden uitgezonden. Netflix had geen advertenties. Maar je hebt betaald. En je kreeg meestal oudere inhoud. De twee bedrijven raakten met elkaar in botsing. Amazon en YouTube deden ook mee aan de chat. Het begon druk te worden op de markt.
Toen brak Netflix zichzelf bijna uit.
In 2011 probeerde Hastings het bedrijf te splitsen. Hij noemde de dvd-arm ‘Qwikster’. De streamingarm bleef Netflix. De logica klopte op papier. De streaming nam toe. Dvd’s waren aan het sterven. Maar de klantervaring? Vreselijk. Als je beide wilde, had je twee accounts nodig. Twee betalingen. Twee aparte wachtrijen. Het was verwarrend.
De reactie was onmiddellijk. Luidruchtig. Onverbiddelijk. Hastings trok zich na een maand terug. Hij besefte dat het opsplitsen van het merk een fatale vergissing was. Qwikster stierf voordat het echt leefde.
Die struikeling leerde een waardevolle les. Blijf bij de kernidentiteit. Netflix leunde harder op streaming. In 2013 veranderden ze het spel opnieuw. Ze brachten ‘House of Cards’ uit. Het was niet zomaar een licentie. Het was originele programmering. Washington-intriges. Kevin Spacey. Robin Wright. Het won acht Emmy-nominaties in het eerste seizoen. Het was de eerste webshow die zoveel bijval kreeg.
Nu is Netflix overal. Vanaf 2018 hadden ze 130 miljoen lidmaatschappen in 190 landen. In slechts één kwartaal van dat jaar kwamen er bijna zeven miljoen gebruikers bij. Het contentbudget? $13 miljard. Alleen al in 2018 brachten ze 82 originele films uit. Plus 700 nieuwe of gelicentieerde programma’s.
Hastings maakt nog steeds grapjes over vroeger. Hij zegt dat hij rond 2030 persoonlijk de laatste dvd aan een klant zal bezorgen.
En voor de goede orde: het gerucht dat Hastings Netflix heeft opgericht omdat Blockbuster hem $ 40 in rekening bracht voor een late “Apollo 13” -vergoeding? In diskrediet gebracht. Waarschijnlijk.
