De Melkweg heeft een monster gebaard dat het niet kon voeden

26

Zwaargewichten

Er zit een zwart gat in een ‘kleine rode stip’ (LRD). Dit kleine sterrenstelsel weegt bijna niets vergeleken met wat er in het centrum eet. Het is niet alleen groot. Het is schandalig disproportioneel.

Het object, genaamd Abell2744-0QSO1 of kortweg QSO1, werd in 2023 opgemerkt door de James Webb Space Telescope (JWSW) toen het universum amper 700 miljoen jaar oud was. Het was compact. Het gloeide door de hitte van actieve voeding. Astronomen discussiëren al een tijdje over de massa ervan. Indirecte schattingen wezen op een gewicht van ongeveer 40 miljoen zonnen. Dat voelt verkeerd voor zoiets jongs. Kleine systemen mogen zulke beesten niet huisvesten.

Nu zijn ze gestopt met raden.

Een nieuwe studie, gepubliceerd op 27 mei in Nature, zet een speld op het getal. Ze hebben het ding direct gewogen. Het antwoord is 50 miljoen zonsmassa’s # Het gaststelsel? Misschien een massa van 20 miljoen sterren. Als deze cijfers kloppen, weegt het zwarte gat zwaarder dan alles eromheen. Volledig.

“Het is misschien niet nodig om iets te exotisch in deze vergelijking te betrekken om de eigenschappen van LRD’s te verklaren”

Dit suggereert dat oude methoden hier echt werken. De regels die we gebruiken voor nabijgelegen zwarte gaten lijken 7 miljard lichtjaren ver weg te houden # Dat is onverwacht. Sommige mensen dachten dat LRD’s rare nieuwe fysica nodig hadden # Blijkt dat de fysica hetzelfde is # De resultaten passen gewoon niet in het standaard groeimodel #

Door de lens kijken

Hoe weeg je een stip?

Gas draait sneller als het dichtbij een enorm object komt # Het is de oude regel van Kepler. Breng de snelheid in kaart en breng de afstand in kaart. Je krijgt de massa #

Maar QSO1 is klein en ver weg # Wazig voor het oog #

Geluksmomentje: het cluster van sterrenstelsels Abell 274 bevindt zich tussen ons en QSO1 # Het werkt als een zwaartekrachtlens. Zwaartekracht buigt licht als glas #

Deze kromgetrokken ruimte deed twee dingen voor het team onder leiding van Ignas Juodżbalis:
* QSO1 verhelderd met een factor zes #
* Rekte het ruimtelijk 3,5 keer uit #

Het team gebruikte de nabij-infraroodspectrograaf op JWST # Ze volgden waterstoflijnen # Rood verschoven versus blauw verschoven geeft richting #

Hier is het probleem.

Zelfs uitgerekt was de rotatie in de binnenste delen fijner dan JWST direct kan oplossen. Je kunt niet zomaar een foto maken van dat snelheidsgradiënt#

Voer spectroastrometrie # in

Deze truc kijkt naar kleine verschuivingen in de lichtpositie over verschillende kleuren # Het is stiekem heel precies # Je meet waar de gloed vandaan komt tot op subpixelniveaus # Juodżbalis noemde het een manier om “de rotatiecurve onder de instrumentele resolutie te reconstrueren” #

Cosimo Marconcini #, een co-auteur uit Florence #, voerde een aparte 3D-controle uit. Hij modelleerde onafhankelijk gas plus instrumentfouten # Hij kreeg dezelfde 50 miljoen # Die onafhankelijkheid geeft het gewicht #

De naakte waarheid

Past perfect bij een zwart gat-model # Past niet in een dichte sterrenhoop # Als je zou proberen te beweren dat dit een groep sterren met een harde rand was, zou je er belachelijk uitzien. Exotische scenario’s winnen deze weddenschappen meestal als het rommelig wordt.

Behalve niet hier #

Een gat met een massa van 50 miljoen zonsmassa bovenop een sterrenstelsel met een massa van 20 miljoen zonsmassa. We noemen deze naakte zwarte gaten. # Dit is de dikste die tot nu toe is gevonden.

Dit doorbreekt het standaardverhaal # Meestal # groeien sterrenstelsels en zwarte gaten samen # Een symbiotische dans over miljarden jaren # Het een voedt het ander.

QSO1 verschijnt voordat het feest begint # Alleen het monster. Nog geen host #

Dit impliceert dat het zaadje werd gevormd voordat het sterrenstelsel zich kon ontwikkelen. # Hoe? Er blijven twee mogelijkheden over. Beide zijn raar:

  1. Directe instortende wolken. Enorme zakken ongerept gas imploderen zonder eerst sterren te maken.
  2. Primordiale gaten. Restanten van de eerste seconde van de oerknal.

Gegevens kunnen ze nog niet splitsen. De theorie heeft ook nog geen beslissing genomen #

Het team kijkt naar observaties op de grond. # Lokale tegenhangers controleren.

Groeit een zwart gat eerst? Wacht het? Misschien is hij hongerig geboren en heeft hij het ontbijt overgeslagen #

Het sterrenstelsel verscheen niet op tijd. Of misschien zal dat nooit gebeuren.