Vrouwen worden mooier beoordeeld dan mannen.
Ook door andere vrouwen.
Het lijkt belachelijk. Maar het is waar. De ‘genderaantrekkelijkheidskloof’ is een ding. Eeuwenlang werden vrouwen de beau sexe of het eerlijkere geslacht genoemd, en onderzoekers hebben eindelijk de bonnen gecontroleerd. Dr. Eugen Wassiliwizky van het Max Planck Instituut in Duitsland leidt de leiding. Hij zegt dat vrouwelijke gezichten in alle culturen de mannelijke gezichten verslaan, waarbij vrijwel elke andere variabele wordt genegeerd. De schokker? Vrouwen beoordelen andere vrouwen het hoogst, terwijl mannen overall de laagste scores behalen.
Denk eens terug aan Darwin. De Victoriaanse natuuronderzoeker keek rond in het dierenrijk. Hij zag vogels met mooie veren, pauwen met heldere staarten. Hij dacht dat die jongens zich voortplantten omdat vrouwen van de opzichtigheid hielden. Seksuele selectie. Eenvoudig genoeg.
Darwin dacht dat mensen de uitzondering waren. Hij ging ervan uit dat mannen met elkaar vochten om middelen of macht, niet omdat ze op modellen leken. Evolutiebiologen debatteren al tientallen jaren over deze menselijke eigenaardigheid. Iedereen accepteerde dat vrouwen feitelijk het ‘eerlijke geslacht’ waren, theoretiseerde over waarom het gebeurde, maar testte nooit echt of het zelfs maar waar was. Tot nu toe.
“Vrouwelijke gezichten worden als aantrekkelijker beoordeeld dan mannelijke gezichten, ongeacht alle andere factoren”
De studie is niet klein.
Het is ook niet lokaal. Het team van Wassiliwizky verzamelde ‘s werelds grootste dataset over gezichtsbeoordelingen. Ze keken naar 52 afzonderlijke onderzoeken uit 76 landen. Dat zijn ruim 1,5 miljoen beoordelingen. 17.000 verschillende gezichten. Bijna 30.000 mensen doen de beoordeling. Het gezicht van een gemiddelde vrouw verslaat grofweg 60 procent van alle mannelijke gezichten. De kloof is het grootst in westerse culturen. Het verandert een klein beetje, afhankelijk van of de beoordelaar hetero, homo, biseksueel of lesbisch is. Het patroon houdt stand. De enige keer dat het kapot gaat? Als mensen zichzelf beoordelen. Ego vult daar de scheuren.
Structuur is belangrijk.
Mannen neigen naar vierkante kaken en rechthoekige gezichten. Vrouwen hebben meestal zachtere, rondere gelaatstrekken. Uit de gegevens blijkt dat we van rondere dingen houden. Misschien is dat biologie. Misschien niet. De studie geeft ons geen reden, alleen een patroon. Wassiliwizky betwijfelt of alleen cultuur iets verklaart dat mondiaal voorkomt. Hij vraagt zich af of het teruggaat naar baby’s. Pasgeborenen hebben ronde gezichten. Misschien zijn we bedraad om die vorm aantrekkelijk te vinden. Maar hij waarschuwt voor overhaaste conclusies. We kunnen niet bewijzen dat seksuele selectie dit heeft gedaan alleen maar omdat de trend bestaat. We moeten voorzichtig zijn.
Veroudering vernietigt de kloof.
Susan Sontag schreef in 1972 The Double Standard of Ageing. Ze betoogde dat de maatschappij de waarde van vrouwen koppelde aan hun uiterlijk, en hun uiterlijk aan de jeugd. Mannen worden niet met diezelfde hamer geslagen. Dit nieuwe onderzoek ondersteunt dat. De voorkeur voor vrouwelijke aantrekkelijkheid neemt gestaag af vanaf 18 jaar. Het neemt jaar na jaar af. Tegen de tijd dat mensen de tachtig bereiken?
Het verschil is weg.
Hoe ouder we worden, hoe meer onze gezichten samenkomen. Structurele verschillen worden kleiner. De huid zakt, er vormen zich lijntjes. Mannen en vrouwen lijken uiteindelijk meer op elkaar wat betreft gezichtsgeometrie. Het ‘eerlijker’ onderscheid verdwijnt. Wat ons doet afvragen: hoeveel schoonheid bestaat alleen uit de botstructuur versus de huid? De opening sluit zich wanneer de huid bezwijkt. Misschien was het hele ding om te beginnen een illusie op oppervlakteniveau. 🏳️
