Cesar Romero speelde niet alleen de Joker. Hij definieerde bijna een halve eeuw lang het archetype van de charmante schurk. Romero, geboren op 15 februari 1907 in New York City en overleden op 1 januari 1994 in Santa Monica, bouwde een carrière op die allesbehalve rustig was.
Hij was niet de sombere methode-acteur. Hij was de man die zich met een woordspeling en een grijns uit een gijzeling kon redden.
Het Cisco-kind en de Typecast-val
Romero was lang. Hij had de snor. Hij had de Cubaanse erfenis. Hollywood zag een ‘Latijnse minnaar’ wachten om geboren te worden.
Ze probeerden hem in te sluiten.
In plaats van de serieuze romantische held te spelen, leunde Romero op een luchtige parodie op een gigolo. Hij speelde bandieten die boeiender waren dan de helden. Hij speelde schurken die je echt leuk vond.
Zijn bekendste vroege succes was als Cisco Kid. Deze Mexicaanse schurk werd zijn kenmerkende rol voordat de televisie explodeerde.
Maar iedereen herinnert zich hem om één ding. De kruisvaarders met kap kwamen langs. En de Joker ging met hem mee.
Vóór het paarse pak
Romero begon als professioneel danser.
Toneelwerk leerde hem aanwezigheid. Het leerde hem hoe hij een kamer moest vasthouden zonder een woord te zeggen. In 1934 stapte hij over op film.
The Thin Man stelde hem voor aan het publiek. Het was een ondersteunende rol. Maar het momentum veranderde snel.
Hij speelde tegenover Marlene Dietrich in The Devil Is a Woman (1935). Dit was zijn eerste hoofdrol.
Het script eindigde niet toen hij het meisje kreeg.
Romero kreeg het meisje bijna nooit. Niet in de traditionele zin. Zijn schermpersoonlijkheid was anders. Hij was de stoute jongen met een hart van goud, of gewoon een hart vol plezier.
De muzikale jaren
Romero bloeide in musicals.
Hij werkte samen met Shirley Temple in Wee Willie Winkie (1937). Hij speelde in De kleine prinses (1939).
Ook werkte hij samen met Sonja Henie.
Gelukkige landing (1938). Wintertijd (1943).
De jaren veertig waren een waas van zang en dans.
De grote Amerikaanse uitzending (1941).
Weekend in Havana (1941).
Lente in de Rockies (1942).
Hij was niet alleen een romantische hoofdrolspeler. Hij was een artiest.
De Batman-verbinding
Toen kwam het tv-programma.
Batman.
Romero speelde de Joker.
Het was niet de gewelddadige, duistere clown van moderne strips. Het was een woordspelingsmeester. Een meester in de grap.
Hij droeg jarenlang het gewicht van dat personage.
Batman liep van 1966 tot 1968.
Romero’s Joker bleef iconisch.
Maar die rol overschaduwde vaak zijn eerdere werk. Het Cisco-kind. De danser. De man die het meisje niet kreeg, maar toch het publiek won.
Waarom concentreert de geschiedenis zich zo sterk op het paarse pak?
Wij herinneren ons het hoogtepunt. We vergeten de klim.
Romero’s carrière omvatte tientallen jaren.
De andere gezichten van de Joker
Je herinnert je hem als de Joker in Batman (1966). Dat is het beeld dat bleef hangen. Hij bracht de chaotische energie van de campy tv-serie rechtstreeks naar het grote scherm. De show duurde twee jaar, van 1966 tot 1968. Het definieerde een tijdperk van popcultuur.
Maar er waren andere rollen. Eerder in zijn carrière speelde hij in Diamond Jim in 1935. Toen kwam The Return of the Cisco Kid in 1939. Hij speelde personages als de Gay Caballero in 1940. Tall, Dark and Handsome volgde in 1941.
Tientallen jaren later werkte hij nog steeds. Around the World in 80 Days kwam uit in 1956. Donovan’s Reef verscheen in 1963.
Toen waren er de jaren tachtig. Hij speelde in Falcon Crest. De avondsoap was enorm. Hij speelde de echtgenoot van het personage gespeeld door Jane Wyman. Het was een ander soort drama. Niet campy. Gewoon dramatisch.
