Lloyd Weir Birkner bestudeerde niet alleen de lucht. Hij heeft het getekend. Deze natuurkundige en ingenieur, geboren in Milwaukee in 1905, wijdde zijn carrière aan het blootleggen van de onzichtbare lagen van de atmosfeer boven ons hoofd. Zijn vroege onderzoek mat de hoogte en dichtheid van de ionosfeer. Dit is niet alleen een academische nieuwsgierigheid. Dit is essentieel om te begrijpen hoe radiogolven zich over de hele wereld verplaatsen. Zonder zijn metingen zou communicatie over lange afstanden een gok zijn gebleven.
Later concentreerde hij zich op hoe de atmosfeer van de aarde feitelijk werd gevormd. Maar zijn bekendste nalatenschap kan structureel zijn. In 1950 erkende hij het mondiale verschil in wetenschappelijke gegevens. De vraag is wereldwijd. Zijn oplossing was het Internationaal Geofysisch Jaar (IGY). Tijdens zijn presidentschap van 1957 tot 1959 werd door de Internationale Raad van Wetenschappelijke Vakbonden een grootschalige gezamenlijke studie van deze planeet uitgevoerd. Het blijft een van de grootste wetenschappelijke samenwerkingsprojecten in de geschiedenis.
“De behoefte aan mondiale gegevens bracht hem ertoe een Internationaal Geofysisch Jaar voor te stellen.”
Berkner was geen puur theoretische geest. Vanaf 1926 diende hij als marineofficier. Tijdens de oorlog stapte hij over naar de praktijktechniek. Hij controleerde de radar. Hij ontwikkelde een navigatiesysteem. Hij ontwierp elektronische apparatuur voor marinevliegtuigen. Dit zijn geen aparte hobby’s. Dit zijn urgente nationale veiligheidstaken. Zijn werk had een directe invloed op de constructie van de DEW-lijn. Dit is een reeks radarstations verspreid over het noordpoolgebied. De taak is zowel eenvoudig als angstaanjagend. Het doel is om de Verenigde Staten vooraf te waarschuwen voor een raketaanval.
In 1963 stelde hij een andere belangrijke theorie voor. Marshall en Birkner leggen uit hoe de atmosfeer van de planeten in ons zonnestelsel zich ontwikkelt. Dit is een macroscopische verklaring van de geschiedenis van de planeet. Het verbindt het verleden van de aarde met Mars en Venus.
Zijn werk is meedogenloos. Hij schreef meer dan 100 artikelen. Hij heeft verschillende boeken geschreven. Raketten en satellieten werden geïntroduceerd in 1958. Space Science werd gepubliceerd in 1961. The Age of Science werd gepubliceerd in 1964. Hij stierf op 4 juni 1967 in Washington, DC.
De DEW-lijn is feitelijk verdwenen. De koude oorlog is voorbij. Radarstations worden buiten gebruik gesteld of opnieuw geactiveerd. Maar de ideeën van Berkner blijven bestaan. Hij herkende meer dan alleen radiosignalen en raketdreigingen. Hij zag het systeem. Hij zag het verband tussen de aarde en de hemel. Hij creëerde kaarten van de ionosfeer om zijn radiowerk te ondersteunen. Hij stelde mondiaal onderzoek voor om de wetenschap vooruit te helpen.
We leven nog steeds in de wereld die hij heeft helpen meten. Radiogolven die nieuws, muziek en telefoontjes overbrengen, weerkaatsen nog steeds op de ionosfeer die hij voor het eerst in kaart bracht. De logica van mondiale samenwerking die hij tijdens zijn tijd bij de IGY verdedigde, blijft het klimaat- en ruimteonderzoek leiden. Het is een vreemd idee dat mensen muren van radarstations zouden kunnen bouwen om vijandelijke aanvallen te voorkomen en tegelijkertijd de lucht open te stellen voor wetenschappelijk onderzoek.
Hij stierf voordat internet bestond. Voordat satellieten de norm werden. Voordat we video vanuit de ruimte konden verzenden. Maar de boeken die hij schreef waren een voorafschaduwing van die wereld. Ruimtewetenschap is geen sciencefiction. dit is een wetenschappelijk feit