Jack Black is niet van de ene op de andere dag de chaotische energie geworden die we vandaag de dag kennen. Zijn werkelijke doorbraakmoment vond plaats in 2000. De film was High Fidelity. Hij speelde Barry Judd. De man was een klerk in een platenwinkel. Hij werkte samen met John Cusack. Cusack speelde de eigenaar. Barry was de sidekick.
Maar dat is niet de reden waarom de prestaties bleven hangen. Het was de muziek.
Zwart toonde een echt bereik in die film. Hij acteerde niet alleen. Hij was aan het zingen. Het hoogtepunt van de film is een concertscène. Het is intens. Hij vertolkt ‘Let’s Get It On’ van Marvin Gaye. De weergave is ontroerend. Het bewijst dat hij serieus vocaal werk aankan. Niet alleen komedie. Echte ziel.
Deze rol benadrukte zijn dubbele talent. Acteren. Zingen. Beide tegelijk. Het vormde de basis voor alles wat volgde. De komedie zou later komen. Het zingen was er altijd. High Fidelity heeft het vastgelegd. Barry Judd was het begin. De rest is geschiedenis.
