Bruce Wayne nie zawsze był Mrocznym Rycerzem. Był po prostu przestraszonym chłopcem stojącym na chodniku i obserwującym śmierć swoich rodziców na jego oczach. Ta kontuzja nie tylko go złamała. Sfałszowała to.
Od razu złożył sobie zimną i twardą obietnicę. Przyrzekł sobie, że resztę życia poświęci wojnie ze wszystkimi przestępcami. Zemsta nie wystarczyła. Musiał stać się kimś zupełnie innym. Coś, co wywołałoby strach w sercach ludzi działających w cieniu.
Dlaczego więc nietoperz?
To nie był przypadkowy wybór. Bruce potrzebował symbolu. Musiał zamienić swoje najgłębsze lęki w broń. Rozejrzał się po Gotham, dostrzegł przesądy i biedę oraz dostrzegł szansę. Jeśli uda mu się przekonać przestępców, że jest czymś nadprzyrodzonym, czymś nieosiągalnym, może ich złamać bez zadawania ani jednego ciosu.
Nietoperz stał się maską. To nie był tylko kostium. To było narzędzie psychologiczne. Chciał, żeby sprawcy usłyszeli trzepot skrzydeł i pomyśleli, że poluje na nich coś starożytnego. Coś nieuniknionego.
Ta decyzja definiuje rdzeń historii Batmana. Tu nie chodzi o gadżety czy pieniądze. Mówimy o teatrze. Chodzi o użycie żalu jako paliwa i strachu jako zbroi. Nie zdecydował się tylko na walkę z przestępczością. Postanowił stać się koszmarem.
„Wybrał nietoperza jako podstawę swojego kostiumu do walki z przestępczością i w ten sposób stał się Batmanem.”
Ten moment w alejce zmienił wszystko. Bruce Wayne zmarł tej nocy. Batman narodził się z popiołów załamanego chłopca, który nie pozwolił, aby sprawiedliwość umarła wraz z rodzicami.
