Budzisz się. Wyciągasz rękę, żeby pogłaskać kota. Nagle pazury zostają uwolnione.
Wygląda to na osobistą zniewagę. Czujesz się, jakbyś żył z małą, okrutną panterą, która cię nienawidzi. Nie jesteś sam w tych uczuciach. Letnie upały, otwarte okna i ogólny ludzki chaos nie poprawiają sytuacji. Często po prostu walczymy z ciosami. Wierzymy, że to zachowanie jest uwarunkowane genetycznie. Uważamy, że mamy to we krwi.
Ale oto prawda. Kot z problemami agresji zazwyczaj nie jest zły. Tego zachowania się uczy. To reakcja na dyskomfort. Wynika to ze stresu, strachu lub braku socjalizacji we wczesnym wieku. Niewidzialny spust często leży w tym, jak zarządzamy strefą komfortu naszego kota. Nagły ruch. Niechciane klepanie po brzuchu. Żadnych dróg ewakuacyjnych. Dla kota nie są to gesty uczuć. To są groźby. Kot atakuje, aby chronić swoją integralność fizyczną i psychiczną.
Najpierw zidentyfikuj przyczyny medyczne
Zanim spróbujesz zostać behawiorystą-amatorem, przyjrzyj się ciału. Nagła zmiana temperamentu często maskuje ukryty ból.
Należy wykluczyć problemy zdrowotne. Wspólne problemy. Choroby zębów. Problemy z drogami moczowymi. Stany te powodują przewlekły ból tła, który objawia się drażliwością.
„Kot, który nagle staje się agresywny, prawie zawsze ukrywa tępy ból”.
Gdy weterynarz potwierdzi, że organizm jest zdrowy, można popracować nad psychiką. Celem jest przywrócenie zaufania. Metoda nie jest karą. Jest to odczulanie połączone z przeciwkondycjonowaniem.
Brzmi to technicznie trudne. W praktyce jest to proste. Straszne bodźce kojarzysz z czymś dobrym. Jeśli wyciągnięta dłoń powoduje niepokój, dopasuj do niej wartościowy smakołyk. Kot uczy się, że ludzkie ręce nie oznaczają bólu. Mają na myśli nagrodę. Dzieje się to w tempie zwierzęcia. Żadnego przymusu fizycznego. Żadnych ograniczeń.
Wzbogacanie terytorium
Instynktowna reakcja obronna znika dopiero wtedy, gdy dom jest postrzegany jako schronienie. Przestrzeń życiowa powinna być bogata. Dostosowany.
Wzbogacone środowisko wymaga pewnych elementów:
– Wysokie miejsca odpoczynku niedostępne dla innych.
– Trwałe drapaki.
– Punkty obserwacyjne umożliwiające obserwację świata zewnętrznego.
Jest to szczególnie ważne w czerwcu. Obserwowanie ptaków służy jako odwrócenie uwagi. Zapewnia kotowi zajęcie bez stresu związanego z bezpośrednią interakcją.
Rutynowy harmonogram jest równie ważny. Stabilność tworzy pokój. Karmij kota codziennie o tej samej porze. Uwzględnij krótkie, częste sesje zabawy symulujące polowanie. Taka struktura sprawia, że dzień jest przewidywalny. Przewidywalność zmniejsza niepokój. Zmniejszenie lęku zmniejsza prawdopodobieństwo agresywnych wybuchów.
Główne pytanie
U kotów nie występuje wolna agresja. To, co wygląda na gniew, jest zwykle strachem, głębokim stresem lub ignorowanym bólem.
Eliminujesz przyczyny medyczne. Zapewniasz stymulujące przestrzenie. Stabilizujesz swoją codzienność. Napięcie maleje. Zdejmujesz bandaże. Zaczynasz cieszyć się prawdziwym towarzystwem.
Ale pomyśl o tym. Czy Twoje obecne środowisko rzeczywiście spełnia potrzeby Twojego kota jako drapieżnika? A może po prostu czekasz na kolejną rysę?
