SpaceX wacht niet.
Na de blauwe plekken in mei gaan ze er weer mee aan de slag. Dit is de 13e vlucht. En ja, ze hebben wat dingen gerepareerd.
Er zitten nieuwe motorpatches op de booster. Een herziene flip-manoeuvre wordt in de vluchtsoftware geladen. Verse hitteschildtegels? Ook nieuw. Het doel deze keer is schoon. Ingenieurs willen dat de Super Heavy-booster zich in de lucht losmaakt. Draai rond. Brandweerwagens. Plons zachtjes neer in de Golf. Geen explosie. Een plons.
“We willen er zeker van zijn dat de grond er ook klaar voor is. We willen geen verlamming van de analyse.”
— Tim Southerton
De 12e vlucht was een puinhoop. Mislukte flips. Motoren weigeren opnieuw te starten. Deze keer hebben ze de volgorde aangepast die de bovenste trap ook in de Indische Oceaan stort.
Maar hier zit de grote verandering. Echte satellieten.
Geen schijnmassa’s. Geen steengewichten. Twintig echte Starlink V3-vogels. Sommigen van hen hebben camera’s en sensoren. Ze zullen de raket zien branden. Ze registreren het hitteschild tijdens de terugkeer. Gegevens.
Het startvenster is donderdag 16 juli. Of dichtbij. Het is gewoon weer een stap in de lange sleur om dit beest herbruikbaar te maken. Elon Musk wil naar Mars. NASA wil landingen op de maan. Je wilt een werkpaardraket, geen vuurwerk.
Southerton zei het het beste. Wij testen snel. Wij testen vaak. Als we wachten tot elke bliksem in theorie perfect is, zullen we nooit lanceren.
Hoe te kijken
Ga naar SpaceX.com. Of X.
Musk bezit beide, dus waarom zou je ze niet allebei gebruiken?
Verwacht dat de stream ongeveer dertig minuten voor het opstijgen begint. De klok tikt richting 17.45 uur. CT op donderdag.
Maar de schema’s van Starships zijn veranderlijk. Meer hoop dan belofte. Harde wind zal het pauzeren. Boten die te dicht langs de uitsluitingszone drijven? Pauzeer het. Een klep die in de verkeerde positie blijft hangen? Waarschijnlijk nog een pauze.
Maar als het eenmaal vliegt, worden de dingen raar.
Het zal fungeren als een ruimtevoertuig. Zet die satellieten in. Probeer vervolgens – dit is het lastige deel – slechts één motor opnieuw op te starten terwijl je door de ruimte zweeft. Dat is een vaardigheid die nodig is voor koerscorrecties. Omdat je naar de maan gaat. Om niet te crashen.
De satellieten zelf zullen het niet overleven. Ze zullen uit elkaar gaan. Verbrand ongeveer twintig minuten later in de atmosfeer. Korte levens, maar nuttige gegevens.
Kijk terwijl je wacht naar “Critical Path.”
Het is een minidocumentaire van SpaceX. Toont de chaos vóór de laatste vlucht. Afgebroken aftellingen. Een lanceersteunarm die weigerde in te trekken. Een enorme torenketting die breekt onder spanning. In ongeveer anderhalve dag moesten ze de ketting vervangen.
Musk verschijnt in de video. Over schouders turen. Consoles controleren. Hij zegt bijna niets.
Justin Styer, de lanceringsdirecteur, geeft een interessante kijk.
“Ik heb nooit de druk van Elon gevoeld om hoe dan ook te lanceren”, zei Styer.
Geen ‘hel of hoog water’. Geen paniekerig geschreeuw. Styer beweert dat de oprichter de informatie snel in zich opneemt. Begrijpt de inzet. Het kritieke pad naar Mars gaat niet over het opblazen van dingen omwille van het feit.
Hoewel de explosies soms moeilijk te vermijden zijn. 🚀
We zullen zien of de poging van donderdag slimmer is dan de vorige. Of net zo luid.
